Znaki Zodiaku: pytania i ćwiczenia .502

W swoim urodzeniowym kosmogramie znajdź Słońce i zobacz, w którym znaku Zodiaku ono się znajduje. Który to znak?

Czego nowego dowiedziałaś/eś się o tym znaku z wykładu „Znaki zodiaku”?

Czy masz jakieś szczególne obserwacje samej/samego siebie, które mogą być ważne (znaczące, cenne) dla rozumienia tego znaku zodiaku?

Czy znajdujesz w sobie (u siebie) cechy, które nie zgadzają się z tym, co pisze/mówi się o tym znaku?

Odpowiedz na forum (nie emailem!) w osobnej notce. Czyli użyj przycisku „Pisz nową notkę”.

Co czytamy dodatkowo:
charakterystyki znaków Zodiaku z cyklu „Astrologia samozpoznania”:
Koziorożec Wodnik Ryby Baran Byk Bliźnięta Rak Lew Panna Waga Skorpion Strzelec oraz: Zodiak Księżyca czyli Księżyc w znakach.
Z cyklu „Panorama astrologii”: Znaki a planety.

Słońce mam z znaku Ryb, a także Marsa i Saturna.

Moje skojarzenia z tym znakiem, to: 

Duchowość, tolerancja, idealizm, marzycielstwo, kreatywność, potrzeba sprawiedliwości, poczucie misji, szukanie sensu, stawianie prawdy na pierwszym miejscu, nadmierna empatia, indywidualizacja, chaotyczność, intuicja, depresyjność. Z wykładu rezonuje ze mną skojarzenie z poświęceniem. Jeśli któraś cecha Waszym zdaniem ewidentnie nie jest Rybia, to dajcie proszę znać ;).

Rozwijając powyższe, mam nadzieję że nie za dużo, po kolei:

Idealizm, poczucie misji

• Od zawsze towarzyszyło mi poczucie misji — pragnienie pokazywania innym, że istnieje coś więcej niż tylko świat materialny. Chciałabym uporządkować tę wyższą rzeczywistość w taki sposób, by pomóc innym poszerzyć perspektywę i tym samym zmieniać świat na lepsze. (Wiem, że może to brzmieć górnolotnie, ale naprawdę od dziecka dużo o tym myślę).

Potrzeba sprawiedliwości, indywidualizacja, tolerancja

• Bardzo bolało mnie, że inni często nie mają tak szerokiej perspektywy i nie dostrzegają, że mimo różnic wszyscy ludzie głęboko w środku są tacy sami. Na przykład już w dzieciństwie, gdy ktoś w grupie był prześladowany, naturalnie stawałam się jego obrońcą i zaczynałam się z nim przyjaźnić. W efekcie często razem stawaliśmy się outsiderami (może to wpływ Saturna w Rybach?).

• W dorosłym życiu zrobiłam test Gallupa, ceniony w środowiskach biznesowych, i wśród moich pięciu najważniejszych talentów znalazły się empatia i indywidualizacja

Poświęcenie

• Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyło mi poczucie, że muszę się poświęcić i porzucić część siebie, aby pragmatycznie pracować nie tylko dla własnego dobra, ale także na rzecz innych. (To skojarzenie poświęcenia w kontekście Marsa w Rybach okazało się dla mnie odkrywcze).

Marzycielstwo, kreatywność

• Do pracy i nauki zawsze motywowały mnie marzenia o wolności. Moja definicja wolności to możliwość oderwania się od rzeczywistości, bujania w obłokach i poświęcania czasu muzyce oraz sztuce.

Szukanie sensu, duchowość, depresyjność

• Po studiach, kiedy udało mi się odnieść sukces w systemie i zdobyć tzw. dobrą pracę, szybko okazało się, że pieniądze to nie wszystko. Bardzo pragnęłam, aby to, co robię, miało głębszy sens. Jednak w mojej pracy związanej ze sztuczną inteligencją najczęściej sprowadzało się to do redukcji kosztów (a więc i miejsc pracy), co jest mało satysfakcjonujące. Szukałam różnych rzeczy, których mogłabym się uchwycić – na przykład cieszyłam się, gdy ktoś mi podziękował, choć takie sytuacje zdarzały się rzadko. Po kilku zmianach pracy i kilku latach zaczęłam chorować z powodu braku poczucia sensu. (Punkt kulminacyjny mojego kryzysu zbiegł się z tranzytem Saturna przechodzącym przez urodzeniowe Słońce z Marsem, jak również Plutonem zbliżającym się do MC).

Stawienie prawdy na pierwszym miejscu

• Niezależnie od środowiska, w którym się znajduję, trudno mi kłamać, nawet w celach poprawnościowych. Nie chcę też dogadać się z każdym – jeśli czuję, że mamy różne wartości, to za dużo energii kosztuje mnie próba znalezienia wspólnego języka. Rozmowy typu small talk mnie nie interesują, bo uważam je za pozbawione głębi i często nieautentyczne z definicji. Z tego powodu bywam trochę nieporadna towarzysko i wolę z daleka obserwować innych.

Nadmierna empatia, chaotyczność, rozproszenie

• Kiedy ktoś prosi mnie o pomoc lub radę, czasem angażuję się emocjonalnie zbyt mocno, nieadekwatnie do sytuacji. Myślę o tej sprawie jeszcze długo po rozmowie i daję z siebie za dużo. 

• Ogólnie jestem nadwrażliwa i często trwonię swoją energię na prawo i lewo.

Intuicja

• Myślę intuicyjnie, nawet nie wiem czy myślę. Wszystko, co dobre w moim życiu przytrafiło mi się wtedy, gdy nie analizowałam za dużo. Uwielbiam tę cechę, ale bywa, że mi przeszkadza – na przykład, gdy trzeba uzasadnić jakąś decyzję. W trakcie tworzenia takiego uzasadnienia potrafię się zagubić. 

Oczywiście znajduję u siebie cechy, które nie pasują do znaku Ryb, co nie nie zmienia faktu, że bardzo go lubię. Nawet wady tego znaku nie wydają mi się takie złe, jak wady innych znaków. Gdyby ludzie wokół i okoliczności zewnętrzne na to pozwalały, to chciałabym być  jeszcze bardziej rybia. Raczej mi to nie grozi, bo reszta horoskopu (np. Księżyc w Pannie) trzyma mnie w ryzach.

Bardzo polecam metodę notowania luk w rozumieniu. W skrócie: notowania luk. Żeby coś zrozumieć, trzeba/warto uświadomić sobie, czego nie rozumiesz.

Luki w rozumieniu są (co najmniej) dwóch rodzajów: ukryte i jawne. Te ukryte nie przeszkadzają w percepcji. Czytasz lub słuchasz i łykasz to (jak pelikan). Chociaż nie rozumiesz. I może kiedyś złapiesz się na tym, że jednak nie rozumiesz. Te jawne przeszkadzają jawnie. Czytasz/słuchasz i nie wiesz o czym mowa. Albo w pewnym momencie tracisz rozeznanie. Moment utracenia rozeznania był właśnie wtedy, kiedy pojawiła się luka jawna.

Nasz kurs i inne zajęcia w AstroAkademii mają tę zaletę, że możesz powtórzyć, nie tylko czytanie tekstu pisanego, ale również słuchanie tekstu nagranego. Jedno i drugie pozwala wyłapać luki jawne. (Luki ukryte wymagają większego zawzięcia się na nie, ale też są w końcu do wykrycia.)

Metoda notowania luk polega na tym, że czytasz tekst lub słuchasz nagranie i nieustannie zadajesz sobie pytania: Czy wszystko rozumiem? A może czegoś nie rozumiem? Czego nie rozumiem? (Właściwie, to jest jedno pytanie.)

Kiedy upewnisz się, że jednak pewnego miejsca tekstu (pisanego, mówionego) nie rozumiesz, to notujesz to i pytasz o to. Zadajesz pytanie. Gdzie, komu? -- Tu na naszym forum. Swoim pytaniem inicjujesz dyskusję.

Możliwe, że przed zapytaniem czujesz wstyd. Wstydzisz się, że czegoś nie wiesz. (Za tym zapewne idą dalsze negatywne emocje.) Zalecam to sobie odpuścić i pytać. Miedzy innymi po to mamy tu nicki zamiast prawdziwych imion i piszemy, a nie mówimy głosem na wizji, żebyśmy nie musieli pokazywać rumieńców ani drżącego głosu. Przesadzam? (Z tym wstydem?) -- Nie, nie przesadzam. Tego, ze czegoś nie wiemy, wstydzimy się potwornie. Taka jest społeczna norma. I ten wstyd nas gasi. Powoduje, że nie bierzemy udziału w dyskusjach. Również tych na piśmie w internecie i anonimowych/pseudonimowych. Uciekamy w milczenie. Odsuwamy wstyd przez wykręty: a, co tam, na razie nie wiem, ale pewnie później to do mnie dotrze. Lub: aha, tu czegoś nie bardzo chwytam, ale ogólnie OK, dotarło do mnie. Też ktoś powie lub już sobie powiedział/a: mam tyle spraw na głowie, kurs astrologii biorę na luzie. Odpowiem na to tak: astrologia nie jest łatwa. Jest trudna. Może nie aż tak trudna jak teoria kwantów lub księgowość spółki akcyjnej, ale na pewno nie jest baśnią, która sama wpada do głowy.

Dlatego stanowczo zalecam to ćwiczenie przy każdym kolejnym webinarium:
Słuchasz/czytasz skupiając się na szukaniu tego, czego nie rozumiesz lub tego, co przeszkadza ci zrozumieć.
Kiedy znajdziesz, pytasz. Tu, na naszym forum.

Jeszcze dodam: mój stosunek do zadawania pytań, przez Was/Ciebie, jest wybitnie pozytywny. Oczekuję Twoich/Waszych pytań. Lubię odpowiadać na pytania i dyskutować. Pytania pomagają mi lepiej zrozumieć tematy, które omawiam, i obserwować je z waszego/twojego punktu widzenia. Pomagają mi lepiej projektować następne zajęcia.

Jakie masz pytania?

Urodzeniowe Słońce znajduje się u mnie w znaku Panny – znak ziemski zmienny.

Ciekawą informacją z wykładu „Znaki zodiaku” było dla mnie to, że żywioł Ziemi dąży do ujawniania, odkrywania tego, co zakryte. To jest właśnie ten impuls, odruch, którym się często kieruję – żeby sprawy dokładnie wyjaśnić, zadać dużo pytań, by dokładnie zrozumieć rozmówcę. A jednocześnie lubię jawność. Lubię wyjaśniać stanowiska i czyjeś intencje, bo to bardzo utrudnia życie mącicielom, plotkarzom i szarym eminencjom, z którymi niestety mam często do czynienia.

Liczenie oraz porządkowanie i organizowanie (głównie działań, informacji, wiedzy, ale też zasobów materialnych) to rzeczywiście moja domena.

Moje cechy charakteru związane ze znakiem słonecznym są w zgodzie z opisem zodiakalnej Panny. W zgodzie ze znakiem Panny wybrałam kierunek studiów, a następnie „ścieżkę kariery zawodowej”. Mogę też potwierdzić, że „Bliskie sercu Panien są encyklopedie.” Do tego stopnia, że wiele lat temu, wracając do Polski samolotem, zapłaciłam bardzo dużo za nadbagaż, bo przewoziłam słownik i encyklopedię, które razem ważyły chyba z 10 kg.

„Znakowi Panny przypisuje się zamiłowanie do czystości.” U mnie to raczej sympatia dla jasnych i przestronnych wnętrz, a nie zamiłowanie do sprzątania i pucowania. Sprzątanie nigdy nie było moim ulubionym zajęciem. Jest przecież tyle innych ciekawszych rzeczy do zrobienia... Mam też skłonność do perfekcjonizmu, ale lata usilnej walki z tą ciężką wadą pozwoliły mi ją nieco osłabić.

Podsumowując, uważam, że bazę mej osobowości tworzą właśnie cechy typowe dla słonecznej Panny, tu i ówdzie udoskonalone innymi składnikami urodzeniowego kosmogramu.

Mam słońce w skorpionie. To końcówka skorpiona (21.11), dlatego myślę, że część typowych cech dla tego znaku nie jest u mnie bardzo silna.

To co widzę w sobie, to:

·      Nieustępliwość, zawziętość

Dotyczy to sytuacji, kiedy sama czegoś wymagam od siebie. W pracy raczej nie odpuszczam tylko cisnę do końca. Nawet w momentach, kiedy czuję, że dana współpraca mnie wypala albo obarczona jest dużym kosztem emocjonalnym. Nie odpuszczam tylko kończę projekt.

Ale ta cecha nie pojawia się u mnie w walce o swoje.  W tym wypadku nie mam w sobie zawziętości, żeby „moje” było na górze tylko zamykam się w sobie. To chyba nie bardzo skorpionie. Często mam problem z powiedzeniem, że coś mi przeszkadza, czegoś nie chcę, odmówienia bliskiej osobie (Merkury w retrogradacji?).

·      Pamiętliwość, chęć odwetu

Tak, to chyba jedna z najbardziej znanych cech skorpiona. Łatwo mnie urazić, biorę wszystko do siebie, traktuję jak atak. A później mielę w sobie. I długo pamiętam. Trudno mi przejść do codzienności bez „oczyszczenia” atmosfery, ale jeśli czuję, że ktoś mnie uraził (w większości przypadków) to czekam na przeprosiny.

·      Emocjonalność

Jestem bardzo wrażliwa. Czasem mi to przeszkadza, wolałabym wyłączyć czucie. Przeżywam emocje swoje i innych. Mam księżyc w rybach, który może wzmacnia tę cechę. Otacza mnie dużo wag i widzę między nami olbrzymią różnicę w emocjonalności.

·      Pracowitość

Powiedziałabym nawet, że popadanie w pracoholizm. Lubię to co robię, praca jest częścią mnie. Nie wyobrażam sobie innej drogi zawodowej niż ta, którą wybrałam. Trudno mi jednak znaleźć balans i często doprowadzam się do stanu wypalenia. Nie do końca potrafię spędzać wolny czas tzn. w dzieciństwie nie uprawiałam żadnego, konkretnego sportu, nie chodziłam na żadne zajęcia dla przyjemności. To co robiłam poza szkołą i tak wiązało się z obowiązkami i edukacją. Teraz widzę, że nie potrafię siedzieć i nic nie robić. Odpoczywać. Od razu wymyślam listę rzeczy do zrobienia.

·      Porównywanie się z innymi, chęć bycia najlepszą, perfekcjonizm

Nie wiem czy to cecha skorpiona.

Dość długo zastanawiałam się jak ubrać w słowa to co chcę napisać i doszłam do wniosku, że

opisywanie sprawia mi trudność. Łatwiej przedstawić mi wszystko w punktach.

Zawodowo związana jestem z pracą kreatywną. Projektuję. Zawsze lubiłam ładne rzeczy, bardzo ważne było dla mnie to jak wygląda przestrzeń, w której jestem, jakość materiałów, zapach. 

To chyba tyle:) Cieszę się, że biorę udział w kursie. Pozdrawiam!