Planety żywiołów Ziemi i Wody

2024-10-02 Planety żywiołów Ziemi i Wody. Tekst na razie surowy po automatycznej transkrypcji, ale z ilustracjami.

Saturn: jedyna planeta żywiołu Ziemi

Dobry wieczór. Trzeci mamy odcinek naszego webinarium, którego tematem jest studiowanie astrologii od jej podstaw. Dużo już z tych podstaw zrobiliśmy do tej pory.

Dzisiaj zajmiemy się Saturnem, który nam pozostał z planu poprzedniego spotkania, kiedy dla Saturna zabrakło czasu. Saturn, czyli jedna pojedyncza planeta żywiołu Ziemi. Bo dzisiaj będziemy kontynuować to, co zrobiliśmy. Będziemy kontynuować, czyli będziemy rozważać żywioły, znaki i planety, żywioły, znaki i planety. Na razie ograniczamy się do tego zestawu.

Wiemy już, kiedy i znaki, i planety, i wobec tego również żywioły są silne. Powinniśmy na podstawie tych informacji znanych, nam przekazanych na webinarium do tej pory umieć znaleźć te czynniki, które są ważne, szczególnie ważne, a może dominujące w naszych urodzeniowych kosmogramach, czyli horoskopach. Więc jak mówię, kontynuujemy i kontynuację zaczniemy od Saturna, a potem chcę omówić planety odpowiadające żywiołowi Wody oraz odpowiadające im znaki.

I przy okazji jeszcze znajdziemy jedno, przypomnimy sobie, czy opowiemy sobie jeszcze jedno kryterium siły planet. Kiedy jeszcze oprócz tych przypadków, o których już mówiłem, planeta jest silna, a nawet można ją uważać za dominującą. Bo rozumiem, że zawsze jest przyjemnie, kiedy się wie, że jest jakaś jedna planeta, która nam, mnie, tobie, komuś przyświeca.

Przejdźmy na prezentację. O i właśnie, poszczególnym żywiołom odpowiada różna liczba planet. Wiemy, że trzy na pewno, a jedna częściowo odpowiadają żywiołowi Ognia. O tym mówiłem poprzednio i tymi planetami Ognia są Mars, Jowisz, Słońce, ewentualnie Pluton jako czwarty. Następnie wiemy, że są trzy planety odpowiadające żywiołowi Wody i o nich będę dzisiaj mówić. To są Księżyc, Wenus i Neptun.

I są dwie planety Powietrza, czyli odpowiadające żywiołowi Powietrza, najsilniej spokrewnione z żywiołem Powietrza. I są to Merkury przede wszystkim, a także Uran, a także niektóre inne planety można, w pewnych okolicznościach, podejrzewać o pewną powietrzność.

O tym będziemy jeszcze mówić szczegółowo. I zostaje jeden żywioł i jedna planeta. Jest to żywioł Ziemi i Saturn.

Saturn jest jedyną planetą ziemną i realizuje się poprzez pewne wpływy, które są takie same jak w przypadku żywiołu Ziemi. To znaczy Saturn odpowiada, tak jak ten rysunek streszcza, za formę, za określony kształt, a żeby coś miało formę i miało określony kształt, to musi podlegać ograniczeniom. Dalej jest wyliczanka, które atrybuty wszelkich bytów podlegają Saturnowi, czy też są częściową, cząstkową, szczególną czy specyficzną realizacją tej ogólnej siły czy archetypu Saturna. Ogólnej siły, ogólnego znaczenia lub archetypu Saturna.

Więc Saturna rozpoznajemy poprzez sztywność, trwałość i niezmienność. Czyli jeżeli coś jest sztywne w przeciwieństwie do innych rzeczy, które są elastyczne bądź miękkie, to klasyfikujemy je jako saturnowe.

Jeśli coś jest trwałe, tak jak drukowana książka, w przeciwieństwie do tego, co jest zmienne i ulotne, jak na przykład czyjeś wykłady, o ile nie zostaną zarejestrowane, to traktujemy to jako saturnowe. Jeśli coś jest niezmienne, na przykład reguły moralne, że nie będziesz... robił różnych świństw, to również w tych wytycznych, w tych zaleceniach etycznych również rozpoznajemy wpływ Saturna. Wpływ Saturna w sensie, że istnieje pewien kompleks znaczeń, pewien kompleks idei czy kompleks dziania się różnych rzeczy.

Możemy go nazwać archetypem, którego widzialną horoskopową częścią jest planeta Saturn, która okrąża Słońce i Ziemię razem ze Słońcem w ciągu 29 lat, mniej więcej. Następnie atrybuty Saturna rozpoznajemy w szczególnym stanie skupienia materii, mianowicie tam, gdzie mamy do czynienia z ciałami stałymi, czyli takimi, jak tutaj te moje wszelkie, oj, cała garść tego się zebrała, wszelkie przedmioty twarde i ostre, jakieś narzędzia... Narzędzia są saturnowe, ale też mają cechy Marsa, bo coś atakują. W tych nożyczkach czy w tej pęsecie zawarty jest zarówno Saturn, jak i Mars. Saturn odpowiada za twardość, a Mars odpowiada za agresję, jaka się ujawnia w działaniu tego oto narzędzia albo agresję, z jaką ten oto wkręt wkręca się w coś. Czyli mamy: Mars i Saturn, ale Saturn jest warunkiem Marsa, ponieważ te wszystkie narzędzia muszą być uczynione z wybitnie saturnowych twardych i trwałych substancji.

W tym sensie tutaj czołuje w tej konkurencji diament, który jest najtwardszy, ale diament jest kruchy..., jednak nie będziemy na razie wdawać się w fizykę czy chemię astrologiczną. Istnieje zatem specyficzny stan skupienia... Ale tu od razu włącza się, nam fizykom, nie nam astrologom jeszcze, nam fizykom się włącza lampka, że jest również jeszcze inny czynnik, który powoduje, że materia występuje w bryłach, które mają określone granice i przyjmują określone kształty, mają swoją formę i ta forma jest najczęściej kulista, zbliżona do kuli, to są ciała o wysokich symetriach, ale wcale nie jakaś sztywność je trzyma w kupie, tylko coś zupełnie innego, mianowicie grawitacja. I jeśli przełożyć pojęcia fizyki na planetarne pojęcia astrologii, to grawitacja jest czynnikiem saturnowym. A jak myślę o grawitacji, to mi się prostuje kręgosłup. Zauważyłem to dwa tygodnie temu. 

Więc sztywność, trwałość, niezmienność, ciało stałe, ale też obiekty utrzymywane siłą grawitacji jak Słońce lub Ziemia. Ziemia ma swój kształt, formę i swoje ograniczenia nie z powodu fizyki ciała stałego, czyli kryształów. (Ciało stałe to jest ciało krystaliczne.) Nie z powodu sił w kryształach, tylko z powodu grawitacji.

Skała, kamień jako okruch skalny to jest ta forma, ten saturnowy przedmiot, z którym nasi przodkowie najwcześniej mieli do czynienia w sposób świadomy. Zanim sobie zaczęli wyobrażać inne rzeczy, które były saturnowe, to brali do ręki kamienie albo ich odpryski, jakieś krzemienne wióry, ostrza itd. A jeszcze wcześniej, kiedy uprawiali brachiację na gałęziach, to rozumiemy, że wtedy drewno i gałęzie były dla nich takim czynnikiem saturnowym. Skoro doszliśmy do zwierząt, to u roślin czynnikiem saturnowym jest drewno, a u zwierząt są kości.

Ale niektóre mają kości, a jeszcze dodatkowo są chronione jakimiś pancerzami, skorupami, tak jak żółwie, chociaż one mają kości i ich pancerze są z kości. Ale również są istoty zwierzęta, które nie mają kości, a mają skorupy lub pancerze, są to wszystkie stawonogi, łącznie z rakami, archetypowym zwierzęciem dla jednego ze znaków zodiaku.

Saturnowym bytem jest liczba. Liczba dlatego, że żeby coś liczyć, 1, 2, 3, 4, 5, to to coś musi różnić się od pozostałych. A najlepiej różnią się od pozostałych bryły sztywne, czyli kawałki ciała stałego.

W samym słowie kalkulować, calculus po angielsku, calculare po łacinie, jest zawarty rdzeń słowa calx, które oznaczało biały kamyczek. Kamyk z calcium, czyli z wapienia zawierającego pierwiastek wapń. Więc w jednym ze słów na liczbę i liczenie już jest zawarta idea kamienia.

Pierwszym narzędziem do liczenia poza własnymi palcami były kamienie. Można liczyć też krople wody, ale one mają nieprzyjemną właściwość, że potem się zlewają, a kamienie się nie zleją, zachowują swoją liczbę. Fizykom sprawiało – przez dziesięciolecia, a pewnie sprawia do tej pory tym, którzy uczą się fizyki – ogromny kłopot ogarnianie umysłem fotonów, dlatego że one nie zachowują swojej liczby, ponieważ swobodnie znikają i pojawiają się na nowo, są kreowane i anihilowane, więc nie mają właściwości kamieni.

Inne cząstki są bardziej kamieniste, ale to niech już zostanie do innych rozmów. Saturnowa jest liczba. Również saturnowe są takie rzeczy jak metoda, przepis, reguła, prawo, czyli nakaz, że należy tak a tak postępować.

Przepis, że coś po kolei musisz zrobić, żeby mieć określony wynik. Tutaj pojawia się słowo określony: coś określone jest otoczone kresem, otoczone po prostu granicą, ograniczone, prawda? Taka analiza języka mnóstwo nam mówi o planetarnych archetypach, dlatego że my nimi ciągle myślimy. Nasz język jest zbudowany na planetarnych archetypach.

Mówimy, że nam się coś podoba, bo jest dobre i jest do ciebie mnie podobne albo podobne do tego, co mi się podoba. W tych kolejnych słowach jest rdzeń "dob". Doba znaczyło pierwotnie dobra pora, dobry czas na zrobienie czegoś, szczególnie na nakarmienie bydła. I to są rdzenie wenusowe. One obsługują w naszej przestrzeni semantycznej byty, które astrologia kojarzy z planetą Wenus czy z archetypem Wenus.

Więc metoda, przepis, reguła. Reguła to jest od rex, król, a prawo, czyli wszelkie prawa, reguły, przepisy, metody, zasady postępowania, pochodzące przecież od pewnych osób wyższych, to wszystko jest saturnowe. Saturnowy jest też porządek społeczny, czyli hierarchia. Hierarchia znaczy dosłownie władza kapłanów, a właściwie znaczy, że kapłani (hieres) są u źródła/początku (arche): należy to rozumieć tak, że kapłani są u źródła porządku, a zawód kapłana jest wybitnie saturnowy, ponieważ jednym z ich obowiązków, wszelkich kapłanów, jest dbanie o niezmienny porządek w świecie, w danym obszarze świata, na którym mają wpływ. Ludzie inni by chcieli sobie jakoś pobrykać, podokazywać, a kapłani mówią – nie, masz się tego trzymać, a inaczej to... uch. Dobrze, ale ja już sobie przestaję pozwalać na żarty, rozumiemy, że przy Saturnie raczej nie żartujemy.

Więc mamy (na uwadze) tę planetę, która jak powtórzę jeszcze raz, jest jedyną planeta ściśle skorelowaną co do znaczenia z żywiołem Ziemi. Będziemy sobie opowiadać o innych funkcjach Saturna, ale to będzie później.

Znaki żywiołu Ziemi jako znaki Saturna

Na tym obrazku jest coś, co już mieliśmy poprzednio, na pierwszej lekcji i to są znaki żywiołów Ziemi. Tu jest napisane to wyraźnie, znaki żywiołów Ziemi. Ziemia, jak sobie powiedzieliśmy, równa się z Saturn, więc możemy się spodziewać, że są to również znaki Saturna, znaki Zodiaku jako pewne symboliczne jednostki, które również co do swoich znaczeń są spokrewnione z semantyką Saturna, z archetypem Saturna.

Ten rysunek, pamiętamy, mówi o tym, że jest jeden punkt, który jest związany z żywiołem Ziemi, jest takim rozsadnikiem tego żywiołu, żywiołu Ziemi. Dlaczego ja o tym też będę kiedyś mówił? Na razie nie chcę zbyt wielu pojęć wprowadzać naraz. Wydaje mi się, że wiem, ale to zostawmy na później.

Jest punkt Koziorożca, czyli punkt 0 Koziorożca, punkt, w którym dalej jest ekliptyka odchylona w kierunku południowym. I od tego punktu desantują się o trygon, oba trygony, dwa punkty trzykrotne, czyli punkty, które pozostają w rezonansie trzeciej harmonicznej, ja tu mówię na zapas, bo jeszcze o harmonicznych wiele nie mówiłem, w rezonansie trzeciej harmonicznej z punktem kardynalnym ziemnym Koziorożca. Czyli te punkty również mają charakter ziemny, który się, jak potwierdza wielka, długotrwała praktyka astrologów, ten żywioł Ziemi się utrzymuje na ekliptyce w Zodiaku przez najbliższe 30 stopni, dopóki nie zostanie wyparty, czy zgaszony przez następny żywioł.

To jest zawsze żywioł Powietrza, więc Koziorożec zostaje zgaszony przez tutaj desant Powietrza w zero Wodnika, Byk zostaje zgaszony przez Bliźnięta, a Panna zostaje zgaszona przez wagę. Zgaszona, a tu się nic nie paliło, czyli rozproszona, to byłoby lepsze słowo na określenie destrukcyjnej siły żywiołu Powietrza. Mi się ciekawy wątek wyświetlił, ale nie teraz.

Więc tak, mamy znak Koziorożca, który zaczyna się od punktu kardynalnego Koziorożca i mamy dwa pochodne znaki, także ziemne, zaczynające się od punktu Byka i od punktu Wagi. Teraz na ile one są saturnowe? Przyjmuje się, i to doświadczenie to potwierdza, że obszar Koziorożca, czyli te 30 stopni Koziorożca, może bez ostatnich stopni, jest dobrym ekwiwalentem Saturna i żywiołu Ziemi, że Koziorożec to jest jakby czysty żywioł Ziemi z pewnymi dodatkami, ale to będziemy mówić o tym potem. Jest to żywioł Ziemi i ekwiwalencja Saturna, czyli można powiedzieć, że Saturn to jest dobrze rozgoszczony w całym tym obszarze Koziorożca

Również Panna jest wyraźnie saturnowa. Również może być Panna, która liczy i ewidencjonuje, właśnie liczy, sprawdza czy osobne rzeczy leżą w osobnych przygrodkach, liczy i ewidencjonuje. Panna, która liczy i ewidencjonuje, również ma cechy Saturna i za chwilę o tym powiem więcej.

Dla mnie kiedyś na początku, jak się uczyłem astrologii, było wielkim odkryciem twierdzenie pewnego niemieckiego astrologa, niestety ja nie zapamiętałem jego imienia, nazwiska. Wiem, że to jest takie stare pokolenie, dawniejsze pokolenie działające w latach międzywojennych, który odkrył czy oświadczył, że władcą Panny czy współwładcą Panny jest Saturn. To znaczy, że w tej konwencji, że znak ma swojego władcę i ten władca planetarny jest podobny do tego znaku.

No i właśnie on oświadczył, że odkrył, że Panna jest Saturnowa, nie tylko merkuryczna czy merkurowa, ale także Saturnowa. No i tego się trzymamy, Panna jest i merkurowa, i Saturnowa. Jeżeli ty masz coś ważnego w znaku Panny, albo znasz kogoś, szczególnie kiedy dobrze znasz kogoś, kto ma coś ważnego w Pannie, na przykład Słońce albo Księżyc, tutaj od razu się przyznam, że ja sam osobiście mam Księżyc w Pannie, to pouczającym zajęciem jest znajdywanie saturnowych cech u tych osób, a także przekładanie na cechy Saturna tego, co jest pisane w takich popularnych opracowaniach na temat znaku Panny.

Że Panna to lubi, lubi jak jest porządek, porządek jest cechą saturnową, Panna lubi jak takie ścibolenie, że coś drobnego ma się różnić od czegoś innego drobnego, co też jest saturnowe, że Panna lubi liczyć, ja jako dziecko i potem młodzieniec uwielbiałem wszelkie obliczenia, więc do tej pory robię programy, które coś liczą o astrologicznego, więc to jest również saturnowe, ludzie z typową Panną nie są zbyt towarzyscy, co również jest saturnowe, no i tak dalej, i tak dalej. Z tych trzech znaków najmniej saturnowy jest Byk, Byk ten, który posiada i się o tym cieszy, ale jego saturnową cechą ma w sobie pewną saturnową cechę, mianowicie jest to zamiłowanie do trwałości, zamiłowanie do porządku, do porządku rozumianego jako trwałość, jako solidne, dobre wykonanie. I mnie bardzo ucieszyło, kiedy pewien mój młody krewny kupił sobie swój wymarzony samochód, nawet nie powtórzę co to za marka, jakiś taki strasznie wypasiony, no i się zachwycał, się rozczulał, płakał z radości, pokazując pewne szczegóły, które dla mnie były zupełnie nierelewantne, to znaczy nic mi nie mówiły i nie zależało mi na tym.

Więc Byki lubią mieć coś, co jest trwałe, wartościowe, przez to niezmienne, przez to niepodlegające jakimś chwilowym wahaniom, no i to jest cecha saturnowa, chociaż jest ona nałożona na taką ogólną radosność tego znaku Byka, jego optymizm. W Byku chyba silny jest Jowisz, ale ta starożytna tradycja jakoś nie wiąże tych znaków, nie łączy. Ja sam jak myślę o Bykach, to popadam w takie Jowiszowe nastroje, takie właśnie optymistyczne.

Tutaj mówi Krystyna, mam Plutona i Urana w Pannie. No tak, jeśli ktoś urodził się w latach 60., to musi tak mieć. Ale to nie jest cecha indywidualna, to jeszcze musiałabyś mieć, Krystyno, te dwie planety w jakimś szczególnym położeniu, na przykład w koniunkcji z Księżycem albo obie razem w Medium Coeli, to wtedy ta siła tych planet przeniosłaby się na ciebie, a tak to jest może w ogóle mało istotne.

To w tamtych czasach, kiedy Pluton i Uran w Pannie były w koniunkcji, koalicja Urana i Plutona, która pachnie, świeci z daleka rewolucją, wypowiedziała rewolucyjną wojnę całemu staremu światu. Aż pod koniec tych lat powstało hasło kontrkultura, że właśnie działacze z tamtego okresu uprawiali kontrkulturę. No ci różni właśnie, hippies, beatles, bitnicy, miłośnicy, rozumiem, rocka itd.

Dobra, nie wchodzimy w anegdoty. Więc z tych trzech znaków najbardziej saturnowy jest Koziorożec, mający zero Koziorożca jako swoją głowę. Następnie Panna, która jako głowę ma zero Panny, punkt początkowy. No i Byk z nich jest najmniej saturnowy.

Nie-ziemne znaki Saturna: Wodnik, Rak, Waga

Ale również Saturn dochodzi do głosu w znakach nieziemnych. I tutaj od razu natrafiamy na, może zaczniemy od tego tradycyjnego znaku Wodnika, który jest tradycyjnie kojarzony z Saturnem i w starożytności w ogóle był uważany za saturnowy, ponieważ nie znano wtedy Urana.

Wodnik jest saturnowy, ponieważ uosabia ideę. Znaczy Wodnik taki właśnie, hardcore Wodnika, jądro osobowości Wodnika brzmi: ja uosabiam Ideę. Koniecznie jest duże litery i wiadomo jaka to jest, która to jest idea.

Wodniki to są ludzie-idee. Jeżeli nam się zdarzy omawiać dokładnej horoskopy Wodników, to jeszcze do tego wrócimy. Czyli coś ponadczasowego, coś niezmiennego, coś trwałego, co się znalazło, dany wodnik znalazł tę ideę i od tej pory jego życie nabrało sensu.

To jest w ogóle, sprawa ta jest dość krucha, ponieważ dany konkretny urodzony wodnik może mieć w horoskopie jakąś inną domieszkę Ryb, który będzie fantazjował, wahał się, nie wiedział kim jest itd. Poszukiwał, za długo poszukiwał. Może mieć wpływy, może mieć np.

Słońce w wodniku, ale Merkury w koziorożcu i wtedy gdzieś tam w tą zatwardziałość koziorożcową będzie wędrował, więc to też nie jest takie pewne. No w każdym razie, ale wodnik ma to tło saturnowe u siebie wyraźne. Drugim takim znakiem jest arak.

Rak i to jest saturnowość Raka jest uderzająca i to nieustannie, kiedy na to wpadłem, to mnie dziwiło, że tak mało ludzi, astrologów na to wpadało wcześniej. Rak dlaczego? Rak, bo się odgradza. Rak reprezentuje podstawową, ten hardcore, czyli podstawowa idea Raka.

Tutaj mówi Toltec, mam Saturna w koziorożcu, Słońce wpadnie i ascendent w Byku, brawo. Z tego chyba Słońce wpadnie jest najważniejsze, ascendent w Byku. Dobrze, wrócimy do tego.

Saturna w Raku. Tak, ale jak Printia ja mówiłem, mam Saturna w Raku. Tak, ale sam Saturn w Raku to jeszcze niewiele znaczy, trzeba mieć Saturn w znaku, znowu nie jest cechą indywidualną.

Musi być czymś podkreślony, żeby jego sens przeniósł się na osobę urodzoną. Ale ogólnie Rak ma cechy saturnowe, mianowicie odgradza się od świata, realizuje, można powiedzieć, swoim życiem i postawą i umysłem odgrodzenie od reszty świata, otoczenie murem ochronnym, prawda. Co te mury są saturnowe, murem ochronnym, jakieś oazy, jakieś enklawy, jakiegoś ogrodu, jakiejś małej ojczyzny, prawda, w której będzie na swoim, w której będzie na swoich śmieciach razem ze swoimi przodkami, których groby będzie mógł codziennie ukwiecać.

To są wszystko saturnowe symbole, gdzie będzie mógł chować swoje dzieci. Dzieci nie są saturnowe, ale cudowne w języku polskim słowo chować, bo chowa się i dzieci i zmarłych, chowa się i dzieci i zmarłych. I Rak sobie buduje taką swoją ograniczoną i ochronnie otoczoną przestrzeń, w której może chować, może chować się przed światem, może chować swoich zmarłych, może chować, tu jest sens wyraźnie taki rakowo-saturnowy, swoje dzieci wychowywać.

Rak, Waga jest saturnowa. Waga jest saturnowa i to zostało docenione przez tradycyjną, jeszcze starożytną astrologię, ponieważ uznano, że Saturn jest wywyższony w Wadze, czyli kiedy Saturn wejdzie do Wagi, to jest silniejszy niż zwykle, może przeważać nad innymi planetami. I Waga jest saturnowa, ponieważ, jak tutaj napisałem, afirmuje formę, że tym, na czym zależy Wadze, również tej Wadze, którą ewentualnie masz w sobie, ten czynnik wagowy, który jest reprezentowany w twojej astropsychice, na przykład, kiedy masz Księżyc w Wadze, nie mówiąc o przypadkach Słońca w Wadze albo Wenus w Wadze, albo Merkurego w Wadze, to wtedy zależy ci na formie.

Tym, co kultywujesz, jest forma. Tym, czego ci brakuje, jak gdzieś znajdziesz się w obcym środowisku, jest forma. Że nie ma, na przykład, przestrzegania reguł grzeczności.

Nie ma wyraźnych zasad, jak się ubrać. Nie ma wyraźnych zasad, co będzie uznane za ładne, co za nieładne. Co jest obciachem, co jest chwalone.

To jest jakby cały spektrum osobowości Wagi. Waga szuka tego, żeby to mieć określone, żeby to mieć pod formą, pod pewnym kluczem, pewnym kloszem. Dlatego dla Wagi takim emblematycznym polem, w którym się realizuje, jest taniec.

Zapewne nie wszystkie Wagi tańczą. Osoby urodzone w znaku Wagi chętnie i dobrze tańczą, ale astrologiczne skojarzenie między wagą a tańcem istnieje. Azuza się chwali, że ma Marsa i Saturna w Skorpionie.

Mars jest bardziej indywidualny niż Saturn, a Ramahatka ma Saturna w Wadze oświeconego Słońca. Oświeconego zamiast aspektowanego Słońca. Znajdujemy sobie te elementy w horoskopach.

Więc Waga ze względu na nacisk, jaki jest położony w tym znaku na formę, ale również na pozory, ma charakter częściowo saturnowy.

Panna: znak Saturna i Merkurego

Obiecałem jeszcze, że o Pannie przygotowałem więcej materiału. Tu pojawia się słówko binastria. To jest słowo z mojej kuchni. Ja je wynalazłem w pewnym momencie, żeby za dużo nie wymawiać zbyt wielu słów, żeby takie zrobić słowo walizkowe, jak mawiała Alicja w Krainie Czarów. Binastria, czyli współdziałanie dwóch planet, lubto co się wyzwala na styku dwóch planet.

No i właśnie Panna tutaj jest przedstawiona jako znak saturnowy i merkurowy, czyli ekwiwalent zarówno Merkurego, jak i Saturna. Czyli również jako ekwiwalent współdziałania w jednym horoskopie Merkurego i Saturna. Tutaj jest postawiona teza, że osoby mające silny udział w znaku Panny, niezależnie jak on jest wywołany z tła zodiakalnego, czy przez Słońce, przez Księżyc, czy przez coś innego, mają podobne cechy, jak osoby, u których silne są zarówno Merkury i Saturna.

Czyli na przykład są w koniunkcji, tak jak były bodaj u Alberta Einsteina. Czyli Panna i jej cechy możemy przyjąć jako model dla współdziałania Merkurego i Saturna. Tutaj jeszcze napisałem, kiedy opowiadałem, kiedy rysowałem kiedyś ten rysunek, że sam ten znak, znaczek, glif znaku Panny pochodzi od greckich liter Pi-Alfa-Ro, P-A-R po naszemu, co jest skrótem od partenos, co znaczy virgin, czyli dziewica. W tym momencie ten angielski autor uciął wszelkie spekulacje, co ta dziwna figura może oznaczać, co za tajemne treści są w niej zawarte. Nie, to jest skrót od partenos. Dobrze, idziemy dalej.

Żywioł Wody

Znowu się zagadałem, większość czasu zajął nam żywioł Ziemi, a powinien nam bardziej więcej zająć żywioł Wody. Żywiołowi Wody, który w sferze psychicznej odpowiada za uczucia czy emocje, emocjonalne więzi, czy w ogóle więzi. Woda jest tutaj widziana, obserwowana przez długie pokolenia naszych przodków jako woda, jako woda, co się przelewa, co płynie, co stoi w jeziorach, w morzach, co można przelać, nabrać naczyniem, przelać z jednego do drugiego.

Tak jak anioł, który na karcie numer 14 z tarota stoi jedną stopą w wodzie i przelewa płyn z jednego naczyniem do drugiego. Tam jest jawnie obecny żywioł Wody. Więc woda jako substancja dla długich pokoleń naszych przodków była takim namacalnym symbolem łączenia się, zlewania. Coś się zlewa z czymś, stapia się, staje się jednym. Wobec tego ten obraz przeniesiono na relacje wśród ludzi, że jedni są z drugimi, podobnie jak dwie porcje płynu stopieni. Mąż z żoną są stopieni w ten sposób. Dzieci z rodzicami są stopione, aczkolwiek usiłują się odpępnić, usiłują się wyodrębnić. Ci, co idą w gromadzie, zlewają się w taki wąż, w taką masę, też przypominającą płynącą wodę, mówiło się o płynących tłumach. Tłum ma coś z cieczy, z płynu.

Więc te różne rodzaje stopienia, które zawsze mają silny komponent emocjonalny, bo to emocje, miłość, poczucie wspólnoty, solidarność, oddanie jednych za drugim, czy jednych drugim, stoją u, leżą, stoją, znajdują się u podstaw właśnie takich już konkretnych ruchów na rzecz zlania się jednego z drugim. 

Trzy planety Wody: Księżyc, Neptun, Wenus

Poszczególne planety, które są trzy, Księżyc, Neptun i Wenus, reprezentują różne rodzaje tego wodnego łączenia się jednego z drugim. Księżyc reprezentuje dostosowanie się do innych, czyli Księżyc działa tam, gdzie ja dostosowuję się do innych.

Kiedy pewna jednostka dostosowuje się do innych, albo, co też jest ważne, trwa w stanie dostosowania się do innych. Bo to nie jest tak, że jednostka jest pierwotna, prawda? Można też patrzeć na świat w ten sposób, że jednostka jest wtórna, ale pierwotne są różne grupy, różne, prawda? Z konglomeraty i pierwotna jest rodzina. To jest w takim ujęciu neokatolickim, to jest dogmat, prawda, że rodzina jest miejscem, gdzie jednostka dopiero staje się tym, kim być powinna, że indywiduacja idzie w kierunku życia rodzinnego, a rodzina jest tym czymś stałym, czymś od Boga danym.

No dobra, już nie będę propagandy tutaj powtarzał. To jest bardzo racze myślenie, ale Rak jest znakiem Wody, więc się nam skojarzyło. Księżyc reprezentuje dostosowanie się do innych i trwanie w stanie dostosowania się do innych.

Czyli reprezentuje relacje moje z grupą lub rodziną, jednostki z grupą lub rodziną. Księżycowcy idą tam, gdzie inni. Księżycowcy żyją w grupie, nawet jeżeli są samotni, to ta grupa gdzieś tam im zawsze brzęczy, jak ten rój pszczół w głowie.

To jest duch Księżyca. Od razu tutaj przestrzegam, żeby Księżyca zbytnio nie feminizować. To jest typowy błąd rozumowania astrologicznego, widzenie Księżyca jako kobiety.

Księżyc raczej jest ten młodszy, młody, który razem z innymi młodymi jeszcze się nie wyodrębnił jako jednostka albo nie chce się wyodrębnić. Więc to jest to. A kobietom, o Księżycu jako kobiecie możemy myśleć dopiero, kiedy nałożymy tamten obraz na obraz takiego twardego patriarchatu, że mężczyźni tylko mogą działać jako jednostki, a kobiety to tak do domu, albo do haremu.

Dobrze, kończymy z kobietami pod Księżycem. Chociaż Księżyc... Tutaj przerwę, ponieważ jest ważne zdanie Wanki, które nam umknie, napisane przez Wankę, która zaprotestowała przeciwko temu mojemu odkobiecaniu, od mojej defeminizacji Księżyca, znaczy jakby przywraca do równowagi rozumienie Księżyca w tym momencie, pisząc, Księżycowe dostosowanie do innych wiąże się też z potrzebą bezpieczeństwa, brawo, w żywiole Wody mieści się pojęcie bezpieczeństwa i w punkcie iż znaku laka mieści się pojęcie bezpieczeństwa, co można moim zdaniem skojarzyć z matką z dużej litery, odpowiedzialną za zaspokajanie pierwotnych potrzeb na początku życia dziecka.

Tak, to jest ważne, to jest bardzo ważne, co powiedziałaś Wanko, a ja może przez, no właśnie, znaczy za daleko poszedłem w tym oddzielaniu, obdzieraniu Księżyca z tych kobiecych, to jest kobiecych skojarzeń, więc to nie jest tak do końca, że Księżyc jest niekobiecy, Księżyc reprezentuje również pewne aspekty czy cechy kobiece, atrybuty kobiece i to jest dokładnie to, co Wanka napisała, więc wielkie brawa, że tutaj przywróciła nasz mental do równowagi. Tak, popieram jeszcze, popieram tym bardziej, popieram nieustająco.

Neptun. Tak jak Księżyc reprezentuje dostosowanie, to Neptun reprezentuje stopienie się. Dla tej idei Anglicy wymyślili słowo bardziej dosadne merging. Stopienie z tym, co inne. Nie tylko z innymi ludźmi, ale szerzej: z tym, co inne. Również z tym, co pozaludzkie. W wersji takiej plemiennej, takiej genetycznej, kiedy człowiek jeszcze był istotą nie całkiem cywilizowaną, można natychmiast powiedzieć, że jest to stopienie, że jest to merging, że tym, co inne, to jest świat duchów. To jest świat nieludzi.

Stopienie ze światem duchów. Stopienie z duchami. Ale stopienie z duchami już przestaje być wodne, bo duch nie jest wodny, duch jest powietrzny, wobec tego tutaj raczej na miejscu jest powietrzne słowo rozproszenie.

Czyli ja, a pozaludzkie. No ale to się realizuje we współczesnych czasach z tym, że Neptunicy, czyli ci, którzy mają Neptuna w wyraźnym miejscu horoskopu, lepiej od innych czują abstrakcyjne idee, które są częściowo pozaludzkie. Lepiej czują sny, świat snów, lepiej śnią, znaczy bardziej wyraźnie, sny odgrywają większą rolę w ich życiu.

Są bardziej wyczuleni na wszelkie dziwności, wszelkie osobliwości, wszelkie odstępstwa od normy, na cały ten obcy świat duchowy można powiedzieć. Czyli tak jak tutaj chodziło przy Księżycu o relację ja i grupa rodzina, to tutaj jest ja, a to co pozaludzkie.

Trzecia jest Wenus. Wenus jest kojarzona podstawowo z pięknem, harmonią i porozumieniem, ale tutaj do Wenus bardzo pasuje słówko-pojęcie rezonans. Wenus reprezentuje rezonans z tym, co inne. Z kimś drugim, ale też ogólnie z tym, co inne.

Niekoniecznie człowiek. Z tym, co inne, pozytywnie inne, lepsze, piękniejsze, też tu powinienem to podkreślić. Ale rezonans, czyli bycie w kontakcie, bycie w kontakcie poza jakimś..., w takim subtelnym kontakcie.

Nie potrafię tego, nie zgaduję w tym momencie słów, które lepiej by to wyraziło. Z kimś drugim, tym kimś drugim może być też ty, więc tutaj napisałem ja i ty. Relacje między ja a ty.

Pluton jako planeta od konfrontacji

Jeszcze jest czwarty czynnik mówiący o relacjach z kimś innym. Relacja inna niż dostosowanie, niż stopienie, niż rezonans. Tą relacją jest konfrontacja.

I planetą od konfrontacji jest Pluton. Konfrontacja jest również z innym, czyli tutaj mamy cztery rodzaje stosunków z innym. I być może w przyszłości wrócę do tego obrazka i skoro to są cztery bieguny, to powinny być pod tym cztery żywioły, więc będziemy się im przyglądać, czy rzeczywiście tak jest.

Pluton to jest konfrontacja z innym, który występuje jako obcy zagrażający. Tutaj przy Wenus byłoby obcy jako dopełnienie, czy obcy jako rozwijający. Przy Neptunie to, co obce, jako wciągające w swoją obcość.

Tutaj polecam opowieść Leśmiana pod tytułem Majka, gdzie chłop imieniem Marcin Dziura, znacząca nazwa, poznaje tytułową Majkę, czyli demona wodno-pszenicznego, który go wciąga w swoją pozaludzkość. Znamy, więc nie będę opowiadał. No więc Pluton się jawi jako obcy zagrażający.

Czynnik plutoniczny wywołuje z niebytu obcych zagrażających. I to jest relacja ja kontra obcy zagrażający. Wobec tego Pluton również wchodzi do zestawu planet, które są ekwiwalentne znakom Wody. Chociaż sam Pluton nie ma cech żywiołów Wody.

Znaki żywiołu Wody

Ten obrazek przedstawia znaki żywiołu Wody, które już oglądaliśmy na ten temat na obrazku w pierwszym webinarium.

Mamy tutaj, tak podobnie jak było przy Saturnie i Ziemi, mamy tutaj punkt na Ekliptyce, punkt zero Raka, punkt kardynalny Raka, który reprezentuje, który jest takim głównym źródłem i rozsadnikiem żywiołów Wody, znaczy jest ekwiwalentem żywiołów Wody. To samo znaczy, co żywioł Wody. I jednocześnie z niego wychodzą aspekty, które lokują na Ekliptyce, czyli na Zodiaku, kolejne punkty wodne.

I właśnie o oba trygony od tego punktu są ulokowane dwa kolejne punkty wodne, trzykrotne wodne, czyli punkt stały zero skorpiona i punkt zmienny zero Ryb. A dalej przez 30 stopni, dopóki ta woda nie zostanie odparowana przez kolejny punkt powietrzny. Tak się składa, że tutaj jeden żywioł niszczy drugi.

Jeden żywioł niszczy drugi. Woda jest niszczona przez żywioł Ognia, a żywioł Ognia zostanie stłamszony przez żywioł Ziemi, a Ziemia rozproszona przez Powietrze, Powietrze zalane przez wodę. Więc przez następne 30 stopni trwa, że ten czynnik wodny dominuje i mamy 30-stopniowy, prawie 30-stopniowy znak Zodiaku wodny.

Ze Skorpionem od razu tutaj powiedzmy sobie, znaczy podkreślmy ten punkt, że skoro woda, to szukamy jako ważnych, czy dominujących, czy ekwiwalentnych dla tych znaków planet żywiołów Wody, tych, które poprzednio omawialiśmy, które poprzednio omawiałem. No i tutaj jest pewne rozchwianie, biorące się zapewne stąd, że planety jednak są bytem obiektywnym, również jako archetypy i nie poddają się za bardzo, nie poddają się naszym symetriom, które im narzucamy, naszym myślowym symetriom. No więc tutaj zacząłem podkreślać, że Księżyc jest, tutaj chciałem podkreślić i podkreślam, że Księżyc jest silny we wszystkich tych znakach czy też dla wszystkich tych znaków.

Różnica we i dla jest taka, że we wszystkich, to znaczy jeżeli Księżyc jest w znaku wodnym, w którymś z tych trzech znaków wodnych, to jest silny, silniejszy niż gdzie indziej, również w Skorpionie i również w Rybach. I dla wszystkich, to znaczy tam, gdzie ktoś ma już z innego powodu silny znak wodny, na przykład ma w nim Słońce i ma, to na Księżyc trzeba zwracać pilną uwagę, ponieważ ten Księżyc wtedy w otoczeniu Słońca w znaku wodnym łatwo robi się silny, a dany człowiek łatwo robi się Księżycowy. Zaczyna wykazywać cechy Księżycowe.

Więc i we wszystkich znakach dla wszystkich znaków Księżyc jest silny i jest takim patronem w ogóle, jako patron Wody, ale oprócz tego ze znakiem Ryb silnie skojarzony jest Neptun. Przez to właśnie, że Ryby utożsamiają się z czymś innym lub z kimś drugim, rozpraszają się lub rozpraszają swoją uwagę, poświęcają się dla czegoś innego. To są cechy nie tyle Księżycowe, co właśnie neptunowe, o czym mówiłem przed chwilą.

Także Skorpion, który jest kojarzony głównie z zupełnie innymi planetami, nie z tej bajki, z ognistymi, z Marsem, a także z Plutonem, szczególnie w jego aspekcie konfrontacyjnym. Skorpiony są, właśnie ta konfrontacyjność Skorpionów i konfrontacyjność plutoników, ludzi z silnym Plutonem, kazała astrologom skojarzyć te dwa byty, Skorpiona i Plutona. Ale również Księżyc jest potężny w Skorpionie, chociaż jest przez tradycję astrologiczną uważany za coś negatywnego, Księżyc w Skorpionie.

Nie radzę patrzeć na to w ten sposób. Jest to po prostu potęga emocji, potęga uczuć, potęga emocji, potęga przeżywania wszelkich napięć i amplifikowania, związana z amplifikowaniem ich. Jeżeli masz Księżyc w Skorpionie, to twoja osobowość amplifikuje jakieś drobne poruszenia, drobne zgrzyty, drobne „coś nie tak”. Napinają się mięśnie, zaciskają się szczęki, idziesz bronić swojej racji lub cudzej racji; rodziny, bezpieczeństwa i tak dalej, jesteś strażnikiem, jesteś ochroniarzem, wchodzisz w taką rolę, więc to jest Skorpion.

Księżyc w Skorpionie działa właśnie w ten sposób, jest tym czynnikiem amplifikującym. Także w Rybach Księżyc jest potężny, ale to już zostawiam wam jako ćwiczenie: porównanie sobie, poczytanie i porównanie jednego i drugiego, cech Ryb i cech Księżyca. Oprócz tego tutaj zauważyłem jeszcze, że Rak jest takim zodiakalnym specjalistą od bezpieczeństwa.

Tutaj bym dodał, że w ogóle cały ten przemysł ubezpieczeniowy, potężny, światowy przemysł ubezpieczeniowy, to jest oparte, to jest emanacja znaku Raka. Ale też ta dbałość o bezpieczeństwo powoduje, że Rak zasysa do siebie, do swojej istoty, Saturna, cechy saturnowe. Żeby było bezpiecznie, trzeba się chronić jakimś murem, ścianą, wałem, nasypem, nasypy wokół rzek, prawda? Rzeka jest wodna, a nasypy są saturnowe.

Wieczny spór, czy sypać te wały, czy je odsuwać, czy przysuwać, to są cały czas burze wewnątrz znaku Raka, między jego wodą i jego Saturnem. Saturn rakowy chciałby zwęzić, zamknąć te rzeki, zabudować, obetonować, prawda? Widok wody powoduje u wielu ludzi, że wołają o beton, o kamienie. Nasze rzeki są potwornie zawalone kamieniami, czego by nigdy nie zrobiły, gdyby płynęły naturalnie.

Znaczy, horror, mnie to brzydzi. Co mówiłem? Bardzo się rozgadałem. Właśnie w tym bezpieczeństwie jest zawarty Saturn, w tym postulacie. W woli, w namiętności do bezpieczeństwa, Rak to jest namiętność do bezpieczeństwa, a w tym siedzi Saturn. U Skorpiona też jest namiętność do bezpieczeństwa, ale ona się realizuje inaczej. W Rybach też jest namiętność do bezpieczeństwa, ale ona się realizuje nie przez Saturna.

Tutaj jeszcze dopisałem inne planety, które prócz Saturna przy Raku, dopisałem inne planety, które są silne albo wręcz ekwiwalentne, przynajmniej częściowo ekwiwalentne pozostałym znakom wodnym, czyli Mars i Pluton jako ekwiwalenty Skorpiona oraz Wenus jako ekwiwalent Ryb. Wenus jako ekwiwalent Ryb. Znaczy, czynnik wenusowy w Rybach jest silny i również w obrębie jednej astro-osobowości Ryby jakość wyrażone i Wenus silna dobrze ze sobą współdziałają.

Tu przy okazji dodam, że jeżeli u kobiety widzimy silne Ryby i silną Wenus, to można podjąć poważne przypuszczenia, podejrzenia, że jest to osoba bardzo urodziwa. Ryby i Wenus. Czy coś jeszcze?

Znaki ekwiwalentne Wenus

Tu jeszcze, skoro mówimy o Wenus, wypisałem kiedyś znaki zodiaku, w których Wenus jest silna czy też z którymi dobrze współdziała, czy też tu użyjmy tego słowa, które chcę, żebyśmy używali coraz częściej, jest ekwiwalentna. Które znaki są ekwiwalentne Wenus? No i widzimy, że są cztery takie dla każdego żywiołu.

Jeżeli przyjąć, że ma być po jednym znaku z każdego żywiołu, to tutaj one są. Znaczy, są to tradycyjne, klasyczne, kanoniczne znaki Wagi, czyli żywioł Powietrza, następnie żywioł Ziemi, czyli znak Byka, żywioł Wody, czyli Ryby. Tutaj też wypisałem, co reprezentuje, jaką część tego kompleksu Wenus reprezentuje dany znak.

Przy Wadze to jest łączenie. Dzisiaj bym, bo ten, przez paru lat jest ten obrazek, dzisiaj bym chciał tutaj rezonans, czy wzajemny rezonans. Przy Rybach to jest empatia, czyli wspólnota uczuć, a przy Byku to jest, tą Wenusową cechą jest zmysłowa satysfakcja.

Że jak głaszczę jakiś aksamit, to jest mi przyjemnie i nie zamienię go na nieheblowaną deskę. Co ze znakami ognistymi? Więc najbardziej Wenusowy spośród znaków ognistych jest znak Lwa i Wenus tu się przejawia złośliwie pisałem jako narcyzm, znaczy jako, podobanie się samej sobie, czy samemu sobie w przypadku mężczyzn. Ten znak jest nieformalny, napisałem i gdzieś tam w imię zawarty szalejący patriarchat, prawda, który właśnie produkuje narcyzm wśród kobiet, ale to są jakieś poboczne skojarzenia.

Właśnie ten samolubny, samolubiący się właśnie aspekt strona znaku Lwa, to jest przejaw Wenus w żywiole Ognia.

Trzecia reguła dla wyróżnionych planet: ekwiwalencja z wyróżnionym znakiem

To, co tutaj przedstawiłem, to jest kolejny sposób wyróżniania się planet, czy też praktycznie kolejny sposób na znajdowanie swojej dominującej planety, czyli kolejna metoda, która odpowiada na pytanie, która planeta w moim lub czyimś kosmogramie jest tą najsilniejszą, tą główną. Możemy to, oprócz tego, że widzisz planetę na osi horoskopu i oprócz tego, że widzisz planetę kolinearnie ze światłem bądź według Sandauera świecidłem, czyli Słońcem lub Księżycem, to jeszcze jest trzecia reguła, że planeta może być wyróżniona w danym horoskopie przez ekwiwalencję do znaku, który, czyli planeta jest silna wtedy, kiedy silny jest ekwiwalentny jej znak, jest silnie obsadzony jej znak.

I od razu może zanim tutaj to wszystko opowiem, odczytam z rysunku, to pokażę kosmogram, którego właścicielka opowiadała, czy przedstawiała swój kosmogram Ewa 77. (Feniks pyta o Wenus w Skorpionie, ale nie zdąża już o tym opowiedzieć. To jest jakby osobna bajka. Wenus przejmuje cechy Marsa i Plutona. Nie będę tego teraz rozwijał.)

Ewa 77 zauważyła, że żadna z reguł wyróżniania planet czyli znajdowania silnej planety przeważającej czy dominującej nie ma zastosowania w jej horoskopie. Ponieważ żadna planeta nie leży na osi, gdyby przyjąć, że któraś jednak te odległości są wielkie, od razu wykluczamy Plutona. Dlatego, że w tych rocznikach, z których pochodzi, w tamtym czasie, kiedy urodziła się Ewa 77, a to nie był rok 77, tylko inny, Pluton był skrajnie daleko nad, czyli na północ od ekliptyki, odchylony w kierunku bieguna północnego. Wobec tego on był również, kiedy był po zachodniej stronie nieba, to był dodatkowo wysoko nad horyzontem. Czyli on był nad horyzontem, czyli nad descendentem nie 17 stopni, tylko tak na moje oko 30 stopni. On był gdzieś tam na tym samym poziomie co Saturn.

Więc wykluczamy go jako planetę dominującą. Z pozostałych najbliżej osi, w ogóle najbliżej osi jest Wenus. I teraz wchodzi nam to dzisiejsze kryterium, że silna jest planeta ta, której znak jest silnie obsadzony.

Silna jest planeta ta, której ekwiwalentny znak jest silnie obsadzony. I to widzimy tutaj jak na dłoni, ponieważ Ewa 77 jest bykiem, mówiąc tradycyjnie zodiakalnie. Urodziła się, kiedy Słońce było w Byku.

Również w Byku był sputnik, czyli towarzysz drogi Słońca, czyli Merkury. I w Byku był również Mars, który uciekał przed Słońcem, ale poruszał się wolniej, Słońce go dogoniło. Tu go doganiało, robiła się koniunkcja między Słońcem i Marsem w Byku.

Więc te trzy planety, w tym Słońce, w tym jedno ze świateł w Byku, powodują, że Byk jest niewątpliwie dominującym znakiem w zestawie Ewy 77, a planetą ekwiwalentną bykowi jest przede wszystkim Wenus. Można się dopatrzyć jeszcze innych cech Księżycowych, na przykład w Byku, ale to będziemy jeszcze opowiadać szczegółowo o znakach. W każdym razie i tradycyjnym władcą, i naszym w odnowionej astrologii ekwiwalentem znaku Byka jest Wenus, a sama Wenus jest ze wszystkich planet najbliżej osi Imum Coeli.

Ta oś nie jest specjalnie wyróżniająca w porównaniu z innymi osiami dla Wenus, ale jest to oś jednak. Znak jest dość obojętny dla Wenus, znak Bliźniąt, również ten punkt, w którym Wenus jest dla Wenus nie potwierdza jej natury, ale ta Wenus trwa w tym miejscu, czyli Wenus jest najsilniejsza z punktu widzenia jej położenia planety względem osi w przestrzeni lokalnej i jest najsilniejsza jako ekwiwalent znaków, z tego Wenus.

Dominujące znaki wyróżniają odpowiednie planety

Ten schemat pokazuje, jak za pośrednictwem żywiołów, poprzez żywioły, znaki zodiaku wzmacniają przejawianie się poszczególnych planet, czyli Baran, Strzelec i Lew wzmacniają działanie Marsa, Jowisza, Słońca i ta kolejność się zachowuje, znaczy Baran najsilniej wzmacnia Marsa, strzelec Jowisza, Lew, znaczy jeżeli jest silny, to jest znak Lwa, to najsilniej wzmocniony jest Słońce, ale te pozostałe Marsa i Jowisz również są w porządku.

Kiedy są silnie obsadzone znaki, czyli tak na przykład silnie są obsadzone znaki Koziorożca lub Panny (tutaj zapomniałem o Byku...) – to jest silny, to jest wzmocniony Saturn. (Związek Byka z Saturnem był raczej zdawkowy, bo tutaj nie dodałem do typowo saturnowych znaków.) Dalej mamy trzy znaki Wody, Rak, skorpion, Ryby i poprzez wodę one wzmacniają wyrażanie się, ekspresję Księżyca, Neptuna i Wenus, przy czym należy pamiętać, co zapisałem tutaj w kółkach, że skorpion także wzmacnia działanie Plutona i Marsa, a odwrotnie Wenus, jeżeli jest silna, każe patrzeć na Byka i Wagę, co było widoczne w przykładzie horoskopu; w horoskopie Ewy 77, że odkryliśmy, że Wenus jest silna i natychmiast zobaczyliśmy, że Wenus jest również wzmocniona przez to, że Słońce i jeszcze dwie planety są w Byku.

Czyli patrzymy na wszystko, na żywioły, na znaki, na planety, na planety, na żywioły, na znaki, na osie, czy planety są na osiach i jaka konfiguracja z tego wynika, i to będziemy badać przez następne lekcje.

Wojciech Jóźwiak
2024-10-02

☚ Znaki zodiaku | Co jest pomiędzy osiami? ☛

Komentowanie wymaga zalogowania i/lub ważnego abonamentu.

Pisz komentarz ✎   tytuł: ✖

(-?-)
Twój adres email: Twój podpis:
Na podany adres przyślemy kod potwierdzający.